Vandaag staan we weer wat vroeger op, 6uur, zodat we om 7uur vertrekken. Rebecca en ik gaan met de mannen me op een boottrip. Er worden geen andere toeristen in de boot erbij gepropt dus dat is mooi. Wederom weer zulke mooie natuur! Het kan niet op hier! Ik voel me net in expeditie Robinson. We varen door de mangrove op zoek naar krokodillen. Tot mijn grote vreugd vinden we alleen giga leguanen/veranen... zie foto... veder zien we nog een hoop mooie vogels. Onderweg stoppen we nog bij een tempel en een monnik leid ons rond. Hij neemt ons mee naar een struik waarin de offeringsbloemen bloeien en laat ons ruiken. En we mogen een van de oude boeken van dichtbij bekijken. Verderop stoppen we bij... de bosjesman. Hij woont op een van de eilanden en verbouwd daar kaneel. Hij laat ons zien hoe kaneel stokjes worden gepeld en gedroogd tot dat wij ze kennen in NL. Uiteraard probeert hij ook wat aan ons te verkopen. Aangezien pap er niet bij is om de arme man een kunstgebitje aan te meten koop ik dus wat kaneel voor in cake of in de thee. We krijgen nog een rondleiding in z'n huis al passen we er niet allemaal tegelijk in en de keuken lijkt meer op een kippenhok omgebouwd tot prehistorisch rommelhok. Goed...

Tijdens het varen komt er een andere boot naast ons varen en een mini aapje wordt over gezet. Vooruit! Even op de foto ermee en dan maar weer betalen... het mensje is niet zo aardig maar het aapje wel. Hij gaat zelfs bij 1 van de zonen op het hoofd zitten. Vele foto's, kleurtje erbij en 1,5 uur verder leggen we weer aan en gaan we door naar het strand. Omdat ik die middag nog vertrek heb ik geen bikini aan. De andere, die blijven, gaan zwemmen en ik pootje baden. De zee is warm en ‘ onrustig'. De golven zijn zeer afwisselend heb ik gemerkt. Ik sta namelijk lekker in het water met m'n opgerolde broek. De golven komen tot m'n enkels, lekker hoor... en toen... RENNEN! TE LAAT!! Nat tot aan mijn kruis!! Gelukkig lunchen we toch nog thuis en kan ik me nog even omkleden en m'n natte broek in een plastic tas mee nemen.
Het voelde raar om van iedereen afscheid te nemen en te weten dat zij naar huis gaan met 2 a 3 dagen en ik nog 2 volle weken heb en daarbij ga ik ze missen omdat ik alleen over blijf. Alleen met Ashika ga ik om 2uur weg om met de trein terug naar Kandy te gaan. Ook de Sri Lankaanse vrijwilligers treinen mee. Daarmee wordt het nog gezellig ook want ze zingen met z'n alle de laatste 2 uur vol. Totaal duurt de reis 6uur want in Colombo lopen we nog wat vertraging op. Overigens reageerde de mensen net zo geïrriteerd als bij de NS. Ik voel me dus thuis.
Om 10uur in de avond zit ik nog aan de rijst met een prutje. Rijst met een prutje, daarmee bedoel ik overigens de befaamde rice and curry. Maar die curry is een prutje waaraan wel 10.000 verschillende varianten zijn. Wederom slaap ik als een beer in winterslaap!