Vannacht en de hele dag regent het af en toe. Als ik buiten loop is het droog en de temperatuur is gezakt naar ongeveer 20 graden. Koud volgens Singalezen juffen.
Vandaag sta ik op om 7uur en zit om 8 uur in de bus met Ashika. Zodat we nog even langs een winkel kunnen voor meer kerstkaart materiaal. Vanuit Nederland heb ik stiften mee en stickers in de vorm van letters met glitters die erg in de smaak vallen bij m'n kleine knutselaars. Nu koop ik er wat glitterpennen bij en de kerstlook is compleet.

Wegens veiligheidsredenen mag ik geen foto's maken van de meiden waarop ze herkenbaar zijn. ‘mijn' meiden, die overigens zeer ingewikkelde namen hebben: Kathija, Shamali en Maoashani zijn slachtoffer van misbruik, meer van hun verhalen krijg ik niet, zelfs de juf weet ze niet tenzij ze het uit zichzelf willen vertellen.

Maoashani is sinds haar 3de al van pleeggezin naar pleeggezin en ze is sinds 2 weken weer voor de 2e keer hier want dat geschuif is niet meer goed voor haar, ze blijft dus. (Ashika heeft me vandaag alleen afgezet waardoor het wat beter gaat tussen de meiden en mij. We komen allemaal meer los, mooi zo!)

De andere 2 zitten hier omdat ze aan hun ouders het misbruik hebben verteld en die zijn naar de politie gegaan. De dader zit vast en wacht zijn proces af. Als dat afgerond is mogen de meiden weer naar huis. In de tussentijd kunnen de ouders op woensdag tussen 9 en 12uur op bezoek komen. Maar meestal is daar geen geld voor en komen ze niet. Als de meiden niet terug gaan naar hun ouders moeten ze vanaf hun 18e voor zichzelf zorgen.
Overigens wordt de gehele organisatie ondersteund door de overheid. De leraren die er werken doen het deels ook vrijwillig want ze worden slechter betaald dan op een gewone school.
De organisatie ziet er goed uit en de missie hangt aan de muur. Ook hier valt het me reuze mee. Het enige is dat de meiden geen mentale hulp krijgen om hun dingen te verwerken. Maja, zullen erin heel Sri Lanka überhaupt veel psychologen rondlopen?
Lunch doen we gezamenlijk aan 1 grote tafel. De leerlingen aan de ene kant en de leraren en ik aan de ander kant. Er is ruimte voor veel lachen en de leraren doen lief en leuk tegen de meiden.

Ik moet nu echt stoppen want het wordt laat.

De rest volgt snel!

Dikke kus uit het prachtige Sri Lanka