Donderdag 8 December, dag 4.
Ik schrijf de verhalen aan jullie en probeer wat foto's te uploaden.
Vanochtend zijn we naar het weeshuis geweest.
Tjonge wat een ervaring.
Ik zelf heb nog geen moeder gevoelens, vind tanten zijn van Tijm prima! En hallooo ik ben nog maar 23 dus vandaar! Ik weet al niet eens hoe de opvang van Tijm eruit ziet in Nederland (of het werk van Jacqueline) laat staan een weeshuis... Maar vast niet zo. Ik vind het zeer dubbel om er geweest te zijn.
Rebecca heeft er 1 week gewerkt en miste de kids. De kids herkende haar en nu moesten ze weeeer afscheid nemen. En als je er bent, dat gevoel had ik, kan je ook niet echt veel voor ze doen... ik had wat jojo's voor ze en dierenstickers en die waren heel welkom. De vrouwen die er werkte waren er ook blij mee. Verder komen ze in het huis niet echt iets te kort. Ieder ligt in zijn eigen bedje en er zijn meerdere ruimte om te slapen en spelen MAAR de kids en baby's krijgen maar 2 luiers per dag. Terwijl we in Nederland zo om de 3 uur verschonen? Daarnaast komen ze personeel te kort... zodra Rebecca en ik de ‘ babykamer' binnen kwamen gingen die vrouwen weg. Later toen ik ze zoeken ging bleken ze rond te hangen, lekker is dat! Je neemt dus hun werk over in plaats van dat je iets extra's kan doen...
Je wil eigenlijk alle kindjes wel helpen want wat zijn de meeste knap zeg, maar tegelijkertijd kan je zo weinig. Ik voelde me behoorlijk machteloos maar tegelijk zag je veel lachende gezichtjes dus zo erg is het ook niet?! Pfff Vreemde situatie waarover iedereen denk ik zo een mening heeft. Ik weet momenteel even niet wat ik ermee aan moet...
We nemen afscheid van de kids en worden onder luid gehuil uitgezwaaid....
We lunchen in de stad en nu zit ik in het internet cafe.
Ik weet neit wanneer ik weer tijd heb voor internet maar het plan is als volgd:
Het weekend naar het strand met veel mensen en schildpadden zien. We vertrekken vrijdag octhend en komen zondag middag terug in Kandy.
Die week erna ben ik alleen in het huis maar het blijkt dat Ashika in het huis slaapt alleen gaat hij als laatste slapen en staat als eerste op waardoor ik niet merk dat hij er is. Want douche en ontbijten doet hij verderop bij zijn zus. Dus geen paniek, ik slaap niet in een ver lang in een groot huis alleen :P
Volgende week start ook mijn vrijwilligersweek. Het plan is om kerstkaarten te maken met de meiden. Ongeveer 100 stuks. Die verkopen we dan aan mijn organisatie, the green lion en die gaat ze sturen naar hu klanten zoals rebecca en mij en/of partner organisaties.
Overigens weet ik niet of ik daar foto's van kan maken omdat er meiden zijn die problemen hebben met justitie. Verder zijn er meiden met kinderen in het weehuis of ze zijn sexuee misbruikt door o.a. familie of slachtoffer van drugs en of mensenhandel. Wordt dus nog pittig misschien. Het centrum voo de vrouwen is na school (1.30uur) en als ik het goed heb slapen ze er niet. Soort naschoolse opvang...
Dat weekend erna denk ik dat ik naar Sygiri ga naar de Lion Rock om die te beklimmen. Dat zou prachtige natuur moeten zijn en dat is in 1 dag te bereizen. En dan kan ik in de buurt van Kandy de volgende dag een ritje op een Olifant maken.
De laatste week wordt heelijk denk ik. 's Ochtends meditatie, 's middags Ayurveda zoals ik vertelde en in de avond nog wat meditatie. Die week heb ik ook een ontmoeing met een monnik die ik vragen mag stellen.
Als jij ook vragen hebt, laat ze dan asap weten, dan zal ik proberen die ook beantwoord te krijgen en ze op mijn lijstje zetten.
Ben benieuwd wanneer ik jullie weer kan schrijven.
Bedankt voor jullie leuke reacties tot nu toe. Erg leuk om te lezen!
Liefs vanuit Sri Lanka,
Susette
Reacties
Reacties
Hoi wereldreizigster.
Wat een vol programma en wat een leuk verhaal toch weer. Je schrijft leuk, van wie zou je dat nou hebben?
Heerlijk om het zo te kunnen volgen. Maar voel je niet bezwaard als het er niet van komt om te mailen. Het is tenslotte ook de bedoeling dat je aan je zelf toekomt.
Toen ik 20 jaar geleden naar die Lion Rock geweest ben, had ik een goede conditie ( ik was 34 en kon nog hardlopen) en gelukkig maar, want onderaan staan jongetjes van een jaar of 12 die de gidsen naar boven begeleiden voor een centje. Die knul van mij, had al gauw door dat Missis goed kon lopen dus hij zette de spurt erin!!!! Hij liet mijn hand nooit meer los, dus ik werd zo'n beetje die berg opgesleurd. Nou waren we met een reisgezelschap en ik heb nog 45 minuten bovenop die berg gewacht op de rest van de groep. Toen was ik al uitgehijgd, en zag ik ze hijgend boven komen. Je begrijpt ik kreeg alle bewondering van mijn reisgenoten. Ze moesten eens weten, hoe kei kapot IK boven was gekomen. Dat centje trouwens werd boven afgepakt van mijn gidsje, door grotere jongens. Vreselijk zielig!! Ik weet het nu nog!! Hij kreeg zelf een schijntje.
Vandaar dat mijn gidsje per persoon betaald kreeg. En zo zocht hij de fitste mensen uit. En rennen met die gasten. Tja sommige dingen blijven je bij. Geniet lekker verder en beleef mooie dingen. Tot horens. xxx van mam.
Wauw!! Heel gaaf Suus, wat je allemaal doet daar!! Echt super van je!! Kijk uit naar je volgende verhaal!! Veel plezier verder en ik zal eens na gaan denken of ik een vraag weet aan de monnik;) Xx
Lieve Suus!
Wat maak je allemaal mee zeg! Veel indrukken dacht ik zo? Super om je te kunnen volgen! Geniet lekker van wat je doet meis! En houd ons op de hoogte!
dikke kus vanuit hier!
Hallo Ontdekkingsreiziger, Wat een onderneming! Super! Heel erg leuk om je verhalen en belevenissen te lezen en de foto's te bewonderen. Maak er een geweldige tijd van! Ik zal het allemaal blijven volgen.
Groetjes van Lydia
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}