Vandaag hebben de meisjes een speciaal programma. In de ochtend komt namelijk de 'social service' langs om een praatje te houden en de organisatie te checken. 30 van de ongeveer 49 meiden die er op dit moment zijn, zijn aanwezig bij het praatje. Ik luister ook mee al versta ik er niets van. Toch komt de spreker, man overigens, goed over. Hij verteld en zingt tussendoor. Ook moeten de meisjes veel lachen. De juf vertaald soms stukjes voor me. Die man legt uit dat in het centrum zijn goed voor ze is en dat ze braaf moeten zijn en respect moeten hebben. Verder bereid hij ze voor op de toekomst. Geloof niet wat ze in romantische liedjes zingen en kijk geen televisie (o.a. omdat 2 zusjes die ook misbruikt zijn zichzelf opgehangen hebben, weten de meiden niet, de juf wel , en dat was te zien op het nieuws. Hulp was voor hun te laat). Maar voor deze meiden is hulp waar de dankbaar voor mogen zij volgens de spreker. Een bed en een dak!
Vervolgens wordt de meiden wat moed bijgeleerd. Ze moeten o.a. één voor één een liedje zingen voor de groep. Geen zwijmel gedoe maar liedjes met een verhaal en veel gaan over hun moeders. Ze worden ook getrakteerd op iets lekker en ik ook!
Voor me zit overigens een meisje van 14 met een heel knap baby'tje. Ze was 13 toen ze zwanger raakte. De meeste zwangere meisjes komen ouder en groter over maar dit meisje is nog zo klein en dunne armpjes. De baby is groter als haar eigen romp van haar lichaam. Over 2 maanden moet ze hem afstaan terwijl hij nu zo schattig in haar armen ligt. Pfff!
Na de lunch komt er een Belgische stagiaire van het 'women development center' met haar begeleider die ik al ken als de zangdocent. Tussen de zanglessen door leren we ze 2 nieuwe spelletjes en ze vinden het maar wat leuk dat ik mee doe:)
Uit interesse heb ik gevraagd of ik de slaapkamers mocht zien maar daar mag geen één leraar komen dus ik ook niet i.v.m. de veiligheid. Uiteraard alle respect daarvoor!
Met de directrice heb ik nog een praatje en die verteld dat ze te kort komen aan kleding. Sommige meiden die binnen komen hebben alleen de kleding die ze op dat moment aan hebben. Ook komen ze baby spullen te kort. Omdat het bijna kerst is en het voor mij bijna niets kost koop ik die middag in de stad voor elke meid 1 haar elastiek. Je weet wel, dikke, gekleurd, glitters en franjes. Woensdag ga ik even terug om ze langs te brengen. Samen met wat kleding die Rebecca niet mee naar huis wou nemen.
Ik ben best moe dus het eten in m'n eentje vind ik vanavond niet zo erg. Morgen vroeg op! Dan is het weekend en tijd om buiten Kandy Sri Lanka te ontdekken.
Nu dat ik in het internet café zit is het zondag en heb ik een fantastisch weekend achter de rug. Zojuist de overige verhalen aan jullie getypt en nu is het tijd om jullie over zaterdag en zondag te vertellen, maar ik ben erg moe en het wordt bijna donker. Voor mij dus tijd om lekker naar huis te gaan!

Morgen begint de 'body & mind' week en wie weet breng ik jullie daar ook weer snel van op de hoogte. Mijn laatste week... :(

Groetjes en liefs maar weer voor nu!