Vrijdag 9 December, dag 5, Ambalangoda
Goed, het is nog donker buiten en er rijdt een tuctuc voor. Met z'n vieren erin en alle 4 een weekend tas mee, lekker vol. In het donker stappen we in een gammele trein. Ik heb gelezen over de mooie treinreizen maar weet niet of deze dat ook is.
Al snel merk ik dat de mensen hier langs de weg wonen en dus ook langs het spoor. Maar na ongeveer 2 uur verschijnt het meest prachtige uitzicht! Sodeju, wat is het hier mooi! Ik heb er geen worden voor!. De zon moet nog opkomen waardoor de heuvels er mysterieus en mistig uitzien. De bossen zijn hier wild en oerwoudachtig. Ik moet opletten dat ik blijf adem halen. De andere 3 blijven vooral lekker door slapen. Ik probeer, voor een indruk voor jullie, foto's te maken maar dat lukt voor geen meter. Dan maar zelf genieten! Na een uur lang adem vergeten te halen en niet durven knipperen met m'n ogen zo mooi, rijden we weer de bewoonde wereld in. De stad Kandy kwam me niet arm over. Natuurlijk het is er geen Europa maar iedereen heeft mooie kleding, sieraden en mobile telefoon... de stad is gewoon oud met oude spullen. Maar in dit stuk van de treinreis zie ik weer een heel ander Sri Lanka. De huizen zijn van golfplaten, takken en doeken. De mensen dragen geen kleding meer maar doeken om hun midden en dan bedoel ik geen Saron (traditionele kleding). In de trein wordt het ook steeds drukken maar wij houden onze zitplaatsen. Via Colombo zakken we af in de richting van Galle en stappen uit bij Ambalangoda. De trein rijdt laatste uur langs de kust en we krijgen een indruk van wat de Tsunami heeft aangericht in 2004. We zien ruines van huizen, wederop gebouwde hutjes met takken, golfplaten en halve betonnen muren. Een paar luxe toeristenressorten tot in de puntjes verzorgt (want daar leven de mensen van, het toerisme). Het is indrukwekkend om te zien. Inmiddels is het ligt en zit de 5uur durende treinrit erop. Weer in een overvolle tuctuc rijden we naar het huis van de tante van Ashika, geen arme familie aan dit grote huis te zien. We krijgen broodjes belegd met sla, tomaat en uit, niet echt jammie:P en worden dan afgezet bij het schildpadden project aan het strand.
We ontmoeten daar de Finse Annie en de Engelse Abbie. Een van hun zou volgende week bij mij komen maar ze geniet zo van het strand dat ze hier blijft, groot gelijk!
Ik zit midden in een bounty reclame! Wat een mooi paradijselijk strand! Na eerst de schildpadden bekeken te hebben gaan we heerlijk van dit plekje genieten en ik zit met zandhanden dan ook in m'n dagboek te schrijven...
Er is ook nog een soort pier van grote rotsen waarop ik van het uitzicht geniet.
Het weer slaat om nog voordat we aan het volleybal toernooi kunnen beginnen.
Inmiddels arriveert ook een andere vrijwilligersgroep, ze hadden pech met de bus. Anders dan verwacht zijn het geen vrijwilligers zoals ons maar rijke Singalezen die helpen in eigen land voor goede karma. Na een rondleiding bij de schildpadden gaan ze hun eigen weg met eten en slapen. Rebecca, Ashika, Anna, en Abbie en ik slapen bij de tante thuis. Ze heeft nog meer gasten in huis. Een Oostenrijkse vader die hier 27 jaar geleden was met zijn 2 zoons. Hij kwam het gastgezien (de tante en haar man) als verrassing opzoeken. Alle gasten worden aan een heerlijke maaltijd gezet bij kaarslicht maar zodra we opscheppen worden de TL verlichting al weer aangedaan. ‘ de vader' praat niet zo goed Engels en kletst alleen met zijn zoons. Ik vraag lekker bijdehand in m'n beste Duits of hij ook Engels kan want hoe verstaat hij anders het gastgezin? Dat breekt het ijs en nu kletsen we met z'n alle. Het wordt een gezellige boel en spelen nog een kaartspelletje waarbij je elkaar moet beschuldigen van vals spelen. Je begrijpt, hoop herrie en hilariteit! Uiteindelijk is het dan tijd voor bed!
Abbie vertrekt ‘s nachts terug naar Engeland met veel tegenzin.
Donderdag 8 December, Dag 4 – vervolg
We doen nog wat boodschappen in een grotere winkel waar we o.a. chocola kopen om vanavond Rebecca haar laatste avond te vieren. Thuis krijgen we eest kookles van de man die blijkbaar elke avond voor ons kookt in het huis van de zus van Ashika. Ja soms is het hier behoorlijk verwarrend en de plannen wisselen ook steeds maja dat geeft niet. Ik doe gewoon flexibel.
Omdat het dus een bekende is van de familie denk ik dat het ‘ veilig' is en ben ik gewoon zoals thuis enthousiast en beleefd vriendelijk in plaats van eerst afstandelijk wat je moet zijn bij deze mannen. Dat had ik dus totaal verkeerd! De man viel als en blok voor me! Hij was IETS te aardig terug en Rebecca merkte het ook want hij vergat haar compleet. Des al niet te min hebben we lekkere rotti gekookt met coconut pancakes. De rottie wordt lastig in NL te maken wegens de ingredienten maar de pancakes ga ik zeker thuis op iemand uit proberen :P wie komt er eten?!
Dan eindelijk ik het tijd voor De Girls night. We zetten een lekkere meiden film op, alle personages vinden liefde, en Rebecca en ik eten chocolade. Dat mag ook wel een keertje aangezien ik alleen water en fruitsapjes drink en rijst eet met een vegetarisch groente prutje. Vervolgens snel slapen want we moeten de tren van 05.00 's ochtends halen!
Donderdag 8 December, dag 4.
Ik schrijf de verhalen aan jullie en probeer wat foto's te uploaden.
Vanochtend zijn we naar het weeshuis geweest.
Tjonge wat een ervaring.
Ik zelf heb nog geen moeder gevoelens, vind tanten zijn van Tijm prima! En hallooo ik ben nog maar 23 dus vandaar! Ik weet al niet eens hoe de opvang van Tijm eruit ziet in Nederland (of het werk van Jacqueline) laat staan een weeshuis... Maar vast niet zo. Ik vind het zeer dubbel om er geweest te zijn.
Rebecca heeft er 1 week gewerkt en miste de kids. De kids herkende haar en nu moesten ze weeeer afscheid nemen. En als je er bent, dat gevoel had ik, kan je ook niet echt veel voor ze doen... ik had wat jojo's voor ze en dierenstickers en die waren heel welkom. De vrouwen die er werkte waren er ook blij mee. Verder komen ze in het huis niet echt iets te kort. Ieder ligt in zijn eigen bedje en er zijn meerdere ruimte om te slapen en spelen MAAR de kids en baby's krijgen maar 2 luiers per dag. Terwijl we in Nederland zo om de 3 uur verschonen? Daarnaast komen ze personeel te kort... zodra Rebecca en ik de ‘ babykamer' binnen kwamen gingen die vrouwen weg. Later toen ik ze zoeken ging bleken ze rond te hangen, lekker is dat! Je neemt dus hun werk over in plaats van dat je iets extra's kan doen...
Je wil eigenlijk alle kindjes wel helpen want wat zijn de meeste knap zeg, maar tegelijkertijd kan je zo weinig. Ik voelde me behoorlijk machteloos maar tegelijk zag je veel lachende gezichtjes dus zo erg is het ook niet?! Pfff Vreemde situatie waarover iedereen denk ik zo een mening heeft. Ik weet momenteel even niet wat ik ermee aan moet...
We nemen afscheid van de kids en worden onder luid gehuil uitgezwaaid....
We lunchen in de stad en nu zit ik in het internet cafe.
Ik weet neit wanneer ik weer tijd heb voor internet maar het plan is als volgd:
Het weekend naar het strand met veel mensen en schildpadden zien. We vertrekken vrijdag octhend en komen zondag middag terug in Kandy.
Die week erna ben ik alleen in het huis maar het blijkt dat Ashika in het huis slaapt alleen gaat hij als laatste slapen en staat als eerste op waardoor ik niet merk dat hij er is. Want douche en ontbijten doet hij verderop bij zijn zus. Dus geen paniek, ik slaap niet in een ver lang in een groot huis alleen :P
Volgende week start ook mijn vrijwilligersweek. Het plan is om kerstkaarten te maken met de meiden. Ongeveer 100 stuks. Die verkopen we dan aan mijn organisatie, the green lion en die gaat ze sturen naar hu klanten zoals rebecca en mij en/of partner organisaties.
Overigens weet ik niet of ik daar foto's van kan maken omdat er meiden zijn die problemen hebben met justitie. Verder zijn er meiden met kinderen in het weehuis of ze zijn sexuee misbruikt door o.a. familie of slachtoffer van drugs en of mensenhandel. Wordt dus nog pittig misschien. Het centrum voo de vrouwen is na school (1.30uur) en als ik het goed heb slapen ze er niet. Soort naschoolse opvang...
Dat weekend erna denk ik dat ik naar Sygiri ga naar de Lion Rock om die te beklimmen. Dat zou prachtige natuur moeten zijn en dat is in 1 dag te bereizen. En dan kan ik in de buurt van Kandy de volgende dag een ritje op een Olifant maken.
De laatste week wordt heelijk denk ik. 's Ochtends meditatie, 's middags Ayurveda zoals ik vertelde en in de avond nog wat meditatie. Die week heb ik ook een ontmoeing met een monnik die ik vragen mag stellen.
Als jij ook vragen hebt, laat ze dan asap weten, dan zal ik proberen die ook beantwoord te krijgen en ze op mijn lijstje zetten.
Ben benieuwd wanneer ik jullie weer kan schrijven.
Bedankt voor jullie leuke reacties tot nu toe. Erg leuk om te lezen!
Liefs vanuit Sri Lanka,
Susette
Woensdag 7 december, dag 3.
De dag begon al goed. Vlak naast het huis op weg naar de bus is een mini stalletje met een gezette oude vrouw met 3 tanden in een stoeltje voor het stalletje en haar goed lachse zoon. Ze begroetten ons onwijs vriendelijk als we langs lopen. Vandaag is de zoon nog enthousiaster dan anders en wenkt ons mee te komen en wijst iets aan. Zoals gewoonlijk kijk ik er straal langs maar hij geeft niet op... zit daar dichtbij op een hangende tak toch een flinke adelaar/arend, ja zo een dikke jachtvogel...!
Ik vergeet al snel de spierpijn in mijn kuiten en de blaren van de bergen van gister.
We kopen in het centrum bloemen (zonder steel) en gaan naar de sacred temple of tooth of boeddha. Ik vind het leuk om er geweest te zijn maar ik ben veel gekker op de lokale tempel. Ik probeer het uit te leggen:
Het is er zeker mooi maar erg druk en toeristisch. Vele toeristen kregen doeken en kleden voor om hun lichaam want de schouders en knieën moeten bedekt zijn. (Dat weet je toch als je hier komt?!) het liefst stopt de toerist zijn schoenen (die bij de poort uit moeten) in zijn tas in plaats van de oude mannetjes erop te laten passen voor omgerekend nog geen 0,05 eurocent.
We gaan naar boven waar de tand zou moeten liggen. De toerist wordt gescheiden van de locals, die mogen dichterbij komen. Op een tafel, waar het mega dringen is leg ik mijn witte bloemen. Bij elke bloem doe ik een wens over o.a. gezondheid. Ik probeer nog wat foto's te maken maar ik wordt met de stroom mensen weggeduwd. Oke, dat was dus DE tand...?! Op het terrein is nog veel meer te zien zoals Hindu tempels en heilige boom, en een museum waarin offers liggen en waar de bomaanslag op de tempel wordt herdacht. Die bomaanslag was gepleegd door de Tamil tijgers in de 30 jarige oorlog die nu over is. De Tamils wilde een deel van Sri Lanka voor zichzelf. Als je iemand spreekt en het onderwerp valt op Tamils zijn ze allemaal zo vrolijk als je zegt dat het over is. De foto's die erover hangen in het gebouw zijn interessant. Er schijnt een nog groter verhaal over macht eer en heiligheid achter de aanslag te zitten maar dat is niet voor nu...
Zoals je merkt, vond ik dit dus een vreemde ervaring. Ik vond het niet een heilige plek ofzo. Maja misschien keek ik wat te nuchter naar dit tafereel... Zeker wel leuk om er geweest te zijn.
Na de tempel heb ik eindelijk wat tijd voor een internet café. Zoals jullie gemerkt hebben heb ik daar de 1e verhalen kunnen typen. Foto's duren lang en is ingewikkelder, daar zullen jullie nog even op moeten wachten dus.
Lunch vandaag was in een ‘ soja' tent. Ze hadden er iets dat op een kroket leek (hihi ja ik ben Hollander hoor!) Laten we die maar proberen:P En een delicatesse die van mij een ster mag krijgen: net niet gare pannenkoek gevuld met kokos en honing. Jammie!! Ik ga het thuis proberen na te maken zo lekker!
De kroket was trouwens gevuld met aardappelpuree en een groente prutje met een oranje kleurtje, ook erg lekker en niet te pittig voor Suus:)
Na een half rondje om het Kandy Lake stappen we op een bus en gaan naar het Aryurveda centrum. Er zijn vele maar de organisatie werkt met deze samen.
Ik krijg een voet en kuitmassage van een leuk vrouwtje. Ik dacht even dat ze me niet mocht want ik voelde haar nagels in mijn kuiten... hoort erbij blijkbaar!:P
De blaren en de spierpijn voelt nu veel beter!
Er wordt aan de massage dame, de man bij de kassa en aan mij uitgelegd dat ik weer terug kom over 1 week. Tijdens de body & mind week kom ik hier elke dag en krijg ik les over Ayurveda en elke dag een andere massage of stoombad!! :) Ik heb nu al zo een zin in die week!
Buiten spreken we de eerste ‘vreemde' toeristen. Fransen dus ik zet m'n beste balletje op en vertel ze dat het heerlijk was! Verder vind ik hier de toeristen overigens niet echt dat ze elkaar opzoeken. De jongen naast me in het internet café zegt geen boe of bah, tijdens de Kandy Dancers zaten er NL-ers naast me en net in het eet tentje... Naja dan niet! Ik heb gelukkig m'n Noorse vriendin haha!
We eten wederom rijst, geen vlees, thuis en ervoor hebben we in plaats van gelezen een DVD gekeken die hier in het huis lag: i'm number 4. Leuke film. Hij was eng bedoelt maar de ‘ slechteriken' zagen er zo grappig uit! Nog wat in m'n dagboek geschreven en slapen.
Nu ik dit aan jullie typ, is het een andere dag dan dat ik in m'n dagboek schrijf. Hopelijk niet al te verwarrend...
Groetjes!
Dinsdag 6 December, dag 2.
Wederom warm, middag bewolkt met spatje regen maar even warm.
Bij het ontbijt is het al warm!
We vertrekken direct naar de stad en beklimmen een berg... het heet geen hiking omdat het over de straat is maar zo voelde 't wel! Flink bezweet komen we aan bij ‘ de boeddha op de berg'. Het is een mega groot wit boeddha beeld die vanaf het Kandy Lake beneden te zien is. Het uitzicht is prachtig over Kandy en de omgeving, al dat geklim waard. Na vele foto's gaan we de berg af en naar de volgende berg. Maar die doen we omhoog met een tuctuc. Mijn 1e tuctuc rit!!! Met z'n 4e terwijl dat ding max geschikt is voor 3. Erg gezellig! Het was overigens een groene :P
Boven was een ‘pathik' fabriek waar ze lappen stof beschilderen door wax en dompelbaden. Zo maken ze prachtige schilderijen op stof of kleding of kussenhoezen.
Ik heb een kussenhoes gekocht met een boeddhistisch symbol, the moon stoon. De verschillende cirkels met figuren erin symboliseren geluk en/of gezondheid voor verschillende dingn. Dit leek me wel een leuke herinnering aangezien ik de body & mind week nog te goed heb.
Overigens hebn ik verder in de stad nog geen dingen gezien als souvenirs. Boeddha beeldjes en kaartjes zijn hier ontvindbaar. Verder zijn er de meest lelijke magneten te koop dus m'n koffer komt niet gevuld thuis, sorry mensen :P
De berg af en de stad in, op naar de lunch. Via de keuken gaan we via een trappetje naar boven waar tafels staan. Restaurant wil ik het niet noemen... maar goed, hoe vreemder en viezer de plek hoe lekkerder het eten?! We hebben Masala Deosa (uitspreken zoals het geschreven staat) een soort pannenkoek die gevuld is, maar veel dikker dan de rotti pannekoek. Vermengd met 't zweet dat van m'n lijf gutst (berg op, wandelen, warme tent boven keuken, warm weer en pittig eten...): heerlijk!!
Het eten is hier echt goed! Nog geen of nauwlijks vlees op maar erg lekker en voor ons europeanen minder pittig gemaakt, god dank!!
Daarna gaan we een winkelcentrum met airco in en emen we een lekker zoete fruitdrank om af te blussen. We gaan nog een boekenwinkel in voor Rebecca want die leest graag Engels en hier zijn ze ‘ goedkoop'. Nog geen E4,- per stuk.
Dan ontstaat het idee om naar een bollywood film te gaan waardoor we naar huis gaan zodat we er om 6.30 heen kunnen. Eenmaal thuis blijkt dat plan niet door te gaan helaas. Daarom worden we opgehaald en gaan we naar een locale tempel. Het hoogte punt van mijn reis nu (zeg ik nu, 8-12...) Deze vind ik erg mooi en doet ‘ iets' met me... hij is minder toeristisch en er hange een fijne sfeer. Ook het verhaal erbij maakt het voor mij bijzonder.
We krijgen hier uitleg over het boeddhisme wat mega interessant is en we stellen af en aan vragen. Maar Ashika weet ze allemaal te beantwoorden.
Na het eten kletsen we nog wat over o.a. de Tsunamie en het leven van Ashika. Na nog wat lezen en schrijven in m'n dagboek ga ik tevreden slapen... uitgeput!
Xxx
Eerste ' echte' dag...
Maandag 5 december, dag 1.
Ik heb 10 uur lang heeeeerlijk geslapen! Paar keer wakker geschokken van honden en andere geluiden maar ik voel me heerlijk!
Na een ontbijt met witbrood jam en mini banaantjes hebben we op de bank in ‘ons huis' uitleg gekregen van Ashika. We hebben filmpjes en foto's van andere deelnemers gezien en do's en don't aangehoord. Veel wist ik al dus ik voel me goed voorbereid.
Ook ontving ik de uitnodiging om met de vrijwilligers (dus ook Rebecca, die inmiddels gezellig veel kletst, ik was dus moe...) samen naar het strand te gaan dit weekend. Er is dan nog een organisatie bij waardoor er veel mensen zullen zijn. Ook gaan we daar een kijkje nemen bij het schildpadden project. Het kost niets extra, ik ben alleen de vrijdag van de orientatieweek kwijt omdat we dan al vertrekken maar die activiteiten worden in de rest van de week gepropt. Top dus!
Vervolgens kregen we Singalese schrijfles.
De standaard dingen als Hoi, Doei, te duur en bedankt krijgen we te horen en we schrijven het op zoals het klinkt.
Daarna leren we onze naam schrijven in Singalees. Een vrolijk gekruld ingewikkeld schrift is het! Eerst schrijf je, naja teken, je de lettergrepen. Aan die tekeningen voeg je nog wat krulletjes toe voor de juiste uitspraak en je hele naam staat er.
De lunch bestaat uit rotti, een soort dunne pannekoek met pittige gele smurrie met o.a. mais erin. Heerlijk en vuld goed!
De WC is trouwens ook al kapot. Met een of ander theekan vullen we de waterbak en dan kunnen we door trekken. Maar om die waterbak te vullen ben ik wel even bezig met een hoop kraan geluiden en gekletter. Tegen de tijd dat ik de waterbak dus weer gevul heb, moet ik weeer!
Na de lunch hebben we 1,5 uur voor onszelf en zitten we lekker te lezen en kletsen in de tuin.
Na een wandeling van 15 minuten stappen Rebecca, de ‘ gids' Ashika en ik op de bus naar het centrum. Na ongeveer 20 minuten in een vreselijk veel herrie en misselijkmakende bus zijn weeerst een heerlijk vervrissend (veilig) fruit drankje gaan halen, jammie!
Daarna halen we een simkaar waarmee ik naar huis kan bellen en naar Ashika als er iets is. Koopje dus dat doen we maar!
Ineens komt er om de hoek een parade aan met kleine dansers en grote dansers, olifant, trafestieten, trommelaars... Nee ik ben nog steeds niet in cultuur shock!
Ik voel me hier goed voorbereid en de drukte beangstigd me niet. Verder is het op straat enzo wel oud waardoor je snel denkt dat het vies is maar toch is het ‘ schoon' voor zovel mogelijk! Zelfs de meeste tuctucs zien er gewassen uit en niet onder het stof.
Wel kreeg ik een chock te verwerken terug in een overvolle bus. Ik had een zitplaats en schoof op voor een vrouw met kind, gaat dat kind van zeker 2 huilen, oke... geeft ze hem borstvoeding!!!! In een overvolle bus!!! Owkee...?!
Maar voor die busrit hebben we lang het prachtige Kandy Lake gewandeld en foto's gemaakt en zijn we om 5.30 naar de Kandy Dancers gegaan. Traditonele dansers begeleid onder traditionele muziek in prachtige kleding. Het was moeilijk om foto's te maken met het licht dus ik heb voornamelijk genoten.
De dansen waren o.a. een Cobra dans met zwarte pakken en een man op z'n slange fluit en veel gerommel. Of een pauwendans met mooie blauwe kostuums met veel stof aan de armen en hogere muziek.
Het dansen werd opgevolgd door een ouder mannetje op hete kolen, letterlijk! Niet de uitdrukking!
Hij spuwde, slikte en likte ook nog een vuurstick en liet de stick branden over zijn lichaam gleiden. Uiteraard, na een andere toersit afgekeken, mocht ik de man zijn arm voelen, hele stevige strakke huid, niet zacht, geen haar uiteraard maar zag er verder niet beschadigd uit. Nog even samen op de foto en dan naar de bus.
Voor een indruk van Sri Lanka en de vuurshow kun je kijken op de volgende link, dat is het reisprogramma van Floortje Dessing...
http://www.rtl.nl/(/reizen/yorintravel/)/components/reizen/yorintravel/2003/02_februari/zon/sri_lanka.xml
Het was inmiddels donker en spitsuur du seen volle bus. Nog steeds geen cultuurshock (op die borstvoeding na dan) al vind ik het welt e druk en donker! Normaal word tons dan ook geadviseerd om voor het donker, 6uur, thuis te zijn.
Mannen mogen vrouwen overigens niet aanraken. Ook je been niet! Daarop staat 7 jaar gevangenis en telt even zwaar als verkrachting. Mocht er iemand zo dapper zijn om het toch bij me te proberen dan moet ik hem negeren en het duidelijk maken aan de mensen om me heen. Dus dat komt allemaal goed:)
Sri Lanka heft mooie natuur iets vergelijkbaars heb ik nog nooit gezien maar het is wild, soms hoog (hoge bomen en heuvels) zeer groen en heeeel veeel palmbomen!
Maar als ik buiten ben adem ik geen mooie schone lucht in... de vieze dike zwarte wolken die uit iedere auto of bus komen die gas geeft is echt verbaasinwekkend! Als ze hier me onze ‘ schone' shell zouden tanken, zouden we ook bijna geen ozonlaag problem hebben :P
Voor nu maar weer, Tot morgen!
Xxx
p.s. jullie hebben meer verhalen van me tegoed maar ik heb nu geen tijd meer in dit internet café. We gaan nu lunchen en verder de stad in.
Tot snel!
Xxx
I HAVE ARRIVED!
Momenteel zit in in een internet cafe en kan ik jullie via m’n dagboek op de hoogte brengen. Het toetsenbord is nogal gammel, dus sorry voor eventuele fouten of vergeten spaties. Xx
Zaterdag 3 december vertrok ik vanuit het koude Nederland via Dubai, wat er overigens uitziet al een ‘ millionairs fair’ (pracht praal en kaviaar) naar Sri Lanka.
Van Dubai naar Sri Lanka kom ik naast een SriLankaanse vrouw te zitten en ze vraagd meteen of ik Russisch ben. Zo raken we aan de praat maar elkaar verstaan is moeizaam, we snappen elkaar niet. Wordt leuk denk ik meteen als dit bij iedereen zo gaat...
Op Sri Lanka aangekomen is het eerst dat ik zie PALMBOMEN! Helemaal bij, goh wat leuk!
Inmiddels heb ik er al miljoenen gezien...
Ik wordt opgehaald door een klein mannetje met mijn naam op zijn bordje. Hij staat met zijn arm hoog in de lucht tussen een stuk of 150 andere mannen met bordjes, wooow!
Hij blijkt het broertje van de eigenaars te zijn en is gepromoveerd tot mijn contactpersoon. Al een paar maanden geleden hoor, dus hij heeft genoeg ervaring en ik ben erg tevreden over hem, de kleine gids :P
En we noemen hem: Ashika (uitspreken zoals ik ’t schrijf).
De chauffeur komt voorrijden en dan beginnen we aan een beruchte 3uur durende rit naar Kandy.
Het eerste wat ik denk is: wat is het leuk hier! Ik zie nu al mee tuctucs dan ik had verwacht. Dat zijn die leuke 3 wielers. En ze zijn zoooh kleurrijk! Echt om vrolijk van te worden.
Na 10 minuten stoppen we om wat te drinken en krijg ik mijn eerste KING COCONUT te eten en te drinken! Het is een oranje/gele cocosnoot waaruit een vierkant wordt gehakt en een rietje in gestoken. Als je klaar bent met drinken hakken ze er een stuk af en wordt gebruikt als lepel. De rest van de cocosnoot hakken ze in 2e en je kan hem met de lepel uitlepelen. Een dun glibberig laagje cocos schaap je eruit. Het sap smaakt naar soort van aanmaaklimonade met te weinig siroop, lekker vervrissend. En dat wittige snotje is ook best lekker maar hoort blijkbaar normaal droger te zijn.
Daarna rijden we door en wordt ’t als maar drukker op de weg.
Ik zie duizend gekleurde tuctucs, bussen, zwerfhonden, winkeltjes met van opblaasdieren tot aan fruit, ik zie reistvelden, groene heuvels, vele net-niet ongelukken, volgepakte scooters met spullen of mensen (soms wel 4 of 5)!
Ongeveer 20 minuten rijden vanaf hartje centrum is het guesthouse waar ik verblijf. Ziet er oud en groot uit maar netjes, prima!
De knop voor warm water wordt me aangewezen in de douche maar ik laat ‘m uit, heb het warm! 28 graden is het vandaag, zelfs warm voor de locals.
Na de douche val ik in slaap voor 2 uur, als een blok! Naast het huis spelen 7 kids cricket, de nationale sport hier, maar ik slaap er gewoon doorheen!
Het is hier inmiddels zondag en locale tijd 15.00u .
Rond 5uur locale tijd komt Rebecca thuis. Ze komt uit Noorwegen, 19 jaar en is hier al 1 week. Ze heeft haar programma omgegooid zodat ze de 1e week met 2 zweden (die nu weg zijn) mee kon naar het weeshuis. En deze week doen we de orientatieweek samen, leuk! Leuke meid is het ook al kletst ze behoorlijk veel. Of ben ik gewoon moe..?
Na een vegetarische maaltijd ga ik slapen. ik ben kapot!
Het eten wordt overigens door de organisatie hier gekookt bij hun thuis en dan naar ons thuis gebracht. Er wordt hier dus niet gekookt.
Weltruste Xxx
Over 2 dagen begint mijn nieuw avontuur in Sri Lanka…
Begin dit jaar was ik nog nooit buiten Europa geweest maar inmiddels heb ik San Diego USA aan mijn wereldkaart kunnen toevoegen. Nu sta ik op het punt om te vertrekken naar Sri Lanka, het vroegere Ceylon.
Dit wordt voor mij een heel nieuw avontuur!
Het plan is als volgt:
Zaterdag 3 December vertrek ik vanaf Schiphol via Dubai naar Sri Lanka. Ik kom aan in Colombo en wordt daar opgehaald en naar mijn guesthouse in Kandy gebracht voor de komende 3 weken. Kandy ligt ongeveer in het midden van Sri Lanka en is een vroegere hoofdstad van het Singalese rijk.
Op maandag begint mijn zo genoemde oriëntatieweek. In deze week leer ik onder andere een stukje van de Singalese taal, culturele do's en dont's en wordt ik rondgeleid in de omgeving.
Zo kan ik rustig wennen aan dit voor mij vreemde land.
De 2e week wordt spannender. Ik ga dan namelijk werken als vrijwilliger in een vrouwenopvanghuis. Dit opvanghuis is begonnen in 1985 en vangt meiden op tussen de 12 en 25 jaar die erge dingen hebben meegemaakt. Wat, dat weet ik ook nog niet maar ik, en jij vast ook, kan er wel een voorstelling bij maken.
Het plan is om de meiden te helpen terug te komen in de maatschappij door bijvoorbeeld Engels te leren of andere vaardigheden. Maar hoe goed hun Engels nu al is, of hoe ze eraan toe zijn zegmaar is onbekend. Er zal dus terplekke blijken wat ik daar kan betekenen.
De 3e week ziet er weer heel anders uit. Tijdens de Body & Mind week ga ik alles leren over Boeddhisme, Hindoeïsme en Ayurveda. Ayurveda is een 7000 jaar oude Indiase wetenschap die 'The art of Living' leert. Met de zonopgang sta ik op en leer ik over de verschillende houdingen, ademhalingstechnieken en onderga Ayurveda detox behandelingen.
De weekenden zijn vrij en is mijn bestemming nog onbekend al heb ik al aardig wat tips en ideeën opgedaan uit de reisgidsen en internet...
Met een camera vol foto's en een hoofd vol nieuwe ervaringen en herinneringen, hoop ik, vlieg ik terug op 24 December 2011 naar huis waar het kerstdiner op me wacht.
Ik ben nieuwsgierig naar wat de reis me allemaal gaat brengen en ik hoop tijd te hebben om mijn avonturen met je te delen via Susette.reismee.nl .
Susette
